2. galdera:Zein eginkizun bete behar dituzte irakasleek eta gurasoek genero indarkeriarik gabeko heziketa aplikatu eta lantzeko?

2.GALDERA: Zein eginkizun bete behar dituzte irakasleek eta gurasoek genero indarkeriarik gabeko heziketa aplikatu eta lantzeko?

Gure etorkizuneko gizartea osatuko dutenak dira, orain eskoletan dauden ume guztiak. Horregatik jaiotzen direnetik hezkidetza eta genero indarkeriarik gabeko ingurunean hezi behar dira. Hiru urte betetzen dituztenean umeak eskolan hasten dira; horrekin batera beraien berdinak diren neska mutilekin harremanak mantendu behar dituzte eta horiek dira gizarteratze prozesuan barneratzeko ematen dituzten lehenengo pausuak. Nesken eta mutilen berdintasunaren alde eskoletan aritu behar dela badakigu baina ez bakarrik ikastetxeetan, umeek etxean jasotzen duten heziketa horrelakoa izan behar da. Ikastolan denbora asko pasatzen dute, baina etxean ere bai eta bien arteko interakzioa izan beharko litzateke umearen jarrera ondo egonkortua izateko. Gainera asko lagunduko luke umeak gizartean genero indarkeriarik gabeko giroa ikusteak. Etxe eta eskola arteko kontua denez, umearen heziketaren aurrean dauden pertsonen eginkizunak aztertuko ditugu.

IRAKASLEAK:

1. Neskak eta mutilak berdin tratatu behar dituzte, hau da, inongo bereizketa barik.
2. Nesken eta mutilentzako jolas berdinak bultzatu. Neska bat futbolean aritu nahi bada edo mutil bat panpinekin jolastu nahi badu ez jartzea inongo trabarik.
3. Mutilek neskei edo aldrebes egiten dieten zirikak “ beste generoari dagokien” jolasekin jolasteagatik zigortu.
4. Edozein genero desberdintasuna dakarren komentario edo jokaera zigortu.
5. Edozein indarkeri jokaera zigortu.
6. Jolasak edo ariketak bikoteka edo taldeka egiten dituztenean nesken eta mutilen nahasketa bultzatu.
7. Ikastetxean psikologo bat egotea asko lagunduko luke genero indarkeriaren aztarnak dituzten umeengan eragina egiteko eta hori konpontzeko.
8. Guraso edo tutoreekin hitz egin eta erlazio zuzena izatea oso garrantzitsua da umearen heziketa osasuntsurako. Irakasleak etxean bultzatzen dituzten baloreak jakin behar ditu horrela bien arteko interakzioa dela ziur izateko. Guraso edo tutoreek ere, irakasleak bultzatzen dituen baloreak jakin behar dituzte.
9. Hitzaldiak eta jolasak genero indarkeria ezaren alde egin horrela umeak ere giza eskubideak eta baloreak ikas ditzaten.
10. Irakasleen artean errespetuz tratatu eta gauzak modu egoki baten esatea. Azken finean  umeek imitazio gradu oso altua dute eta ikusten eta entzuten duten guzti errepikatu edo kopiatzen dute.

GURASO EDO TUTOREAK:

1. Udaletxeak edo gobernuak eskaintzen dituen genero indarkeriaren kontrako umeentzako hitzaldi, kanpaina edo jolas antolaketetara umeak eraman.
2. Genero indarkeriari buruz normaltasunez hitz egin, gurasoek jarrera txartzat hartzen dutela umeek argi izatea, zer den azaltzea …
3. Umearen lagunak neskak eta mutilak izatea, hau da, etxera lagunak gonbidatzen dituenean neskak eta mutilak egotea eta biak jolas berdinetara eta elkarrekin jolastea.
4. Edonolako genero indarkeria zigortu eta zergatik dagoen gaizki azaldu ( ahozkoa eta fisikoa ).
5. Gurasoek euren artean errespetuz tratatu, gauzak oihukatu gabe eta modu egokian esan, hots, umeak erreferentziatzat hartzea genero desberdintasunik ez dagoela ohartzeko.
6. Etxeko gauzak amaren eta aitaren artean egin eta estereotipo matxistarik ez erabili, hau da, amak dena ez egitea eta aita sofan etzanda egun osoan ez egotea.
7. Irakaslearekin hitz egin klaseak genero indarkeriaren kontra lan egin dezan.
8. Heziketa autoritariorik ez lantzea eta elkarrizketa bultzatzea.

Gizartearen esparru guztietan generoaren indarkeriaren aurka lan gogorra egingo bagenu, haurrak ere kontzientzia hartuko zuketen eta indarkeriarik gabeko gizarte bat eraikitzea errazagoa izango litzateke.

1.go galdera: Zein da hezkidetzaren helburua?

Oraingo honetan modulo kasuari buruzko lanaren hurbilpen bat egingo dugu. Lehenengo galdera honetan hezkidetzaren helburuak azalduko ditugu. Interesgarria iruditu zaigu hezkidetzaren alde onak goraipatzea hezkuntza diferentziatuaren alde onekin alderatuz eta horrela hezkidetzaren helburua hobeto uler dezan.

HEZKIDETZAREN HELBURUA

Hezkidetza hezkuntza mistoa bainoa askoz haratago doa. Hezkuntza mistoaren helburua, mutilak eta neskak batera egotea eta heziketa bera jasotzea da. Hezkidetzak, horretaz aparte pertsonaren garapen integralean zentratzen da. Hau da, jarraibide sexistekin bukatzea definitzen ditugun helburuetan, edukietan, metodologietan, antolamenduan, ebaluazioan... baita ere, ikasleen pentsamenduan, jarreretan, portaeran eta munduaren pertzepzioan eraginkorrak izan behar gara. Kulturek sexua eta generoa bultzatzen dituzten bazterkeriei aurre egiteko, ekiditzeko edo konpentsatzeko.

Ikuspuntu hau, pentsamendu feministak hezkuntzari eman dion pentsamendua da. Horrela, bazterkeria sexistaren kontra egin ez ezean, bestelako arazoei ere aurre egiten die. Generoen arteko hierarkia zalantzan jarri, pertsonen arteko harremanak, kulturen arteko harremanak, boterea gauzatzeko moduak... hori guztia birplanteatzea proposatzen du.

Beraz, gaur egun hezkidetzaren helburua mekanismo baztertzaileak eskolako egitura formaletan, bere ideologian eta hezkuntza esku hartze guztietan desagertzea da. Kultura maskulinoak eta femeninoak dituzten alde positiboak goraipatzen ditu, neskentzako zein mutilentzako giza garapenerako portaera ereduak izan daitezen. Horrela, eredu parekidea eta justuagoa lortuko dugu.

Eredu hau, berdintasuna du oinarritzat baina justizia eta askatasunarekin lotu daiteke. Hau da neskak zein mutilak eskubide berberak izatea eta bakoitzak bere gizontasuna edo emakumetasuna bere modura adierazteko askatasuna. Hau gainditzeko lau arlotatik lan egin behar da.

1. Estereotipo sexistekin bukatzea:
 Umeei haien gorputz propioa ezagutzera emanez egiten da. Hau da, umeei azaltzea neskak neskak direla genital femeninoak dituztelako eta mutilak mutilak direla genital maskulinoak. Hori modu irekian azaltzen bazaie eta ez debekatua den zerbait esanez. Umeak mutila edo neska izateko era asko daudela ulertzea errazago egingo zaie. Ondorioz, bere gorputza eta bere sexuarekin ongi sentizea lortuko dute.
 

Argazkian argi ikusten da nola gaurko gizartean ere, estereotipoak eta rolak gure eguneroko bizitzaren parte dira. Berdintasunezko gizarte bat lortzeko estereotipo sexisten aurre egin behar dugu.


2.Emakumeen errekonozimendua eta baloratzea.
Emakumeei buruzko kaltegarriak izan daitezkeen aipamenak egiten ditugu, hauek baloratzeko orduan. Hona hemen esanguratsuenak:

-Emakumeak historian zehar jasandako injustizia azaleratzea beharrezkoa da, gizonek baino soldata baxuagoak dituztela, sexu-indarkeria jasan dutela... Baina horrela neska txiki batek emakumeei eta bere buruari buruz duen kontzeptua biktimarena da. Emakumeen errealitate hau soilik erakusteaz eta ez hauek dituzten lorpenak erakustea komunikabideen errua da. Emakumeak gizarte honi ezer emango ez bagenio bezala.

-Emakume famatuetaz hitz egiten denean. Bakarrik lorpenak lortu dituzten gutxi batzuk aipatzean, neska txiki batek ulertzen duena da gutxik lortzen dutela munduan zerbait garrantzitsua egitea. Betidanik emakumeak egon dira zientzia, kultura, politika, pedgogian...batzuk besteak baino anonimoagoak izanda.

-Beste emakumeetaz hitz egiten denean. Emakumeak baloratzeak, neskak egiten, esaten eta sentitzen dutenari garrantzia ematea da

3.Gizonezkoen portaera oldarkorraren ereduarekin bukatu.

Gaur egun ere, mutilak lehiakorrak eta oldarkorrak izateko hezten dituzte. Hau da, koito eta konkistan oinarritutako sexualitatea bizitzera behartzen dituzte. Helburu nagusiena emakumeak bezala ez izatea da. Horrela emakumeetatik ikastea eta hauek baloratzea ahultasun zeinua bezala konsideratzen da, gizatasuna falta. Askotan ere, azkeneko hau homosexualitatearekin lotzen da, homosexuala izateko forma bakar bat egongo balitz bezala eta kontzeptu negatibotzat hartuz.

Mutilak gizontasuna modu desberdinetan ulertu daitekela ulertu behar dute. Bakoitzak, bere gizontasuna bere modura adierazteko askatasuna egon behar dela ulertzea. Modelo honekin lortzen dugun bakarra askatasuna murriztea eta umeak sufritzea da.

Nesken kasuan kontrako egoera da. Hauek gizarteak baloratzen dutena ikusi dute(indarra, oldarkortasuna, lehiatasuna...) eta baloratuak izateko mutilen berdinak sentitu behar dira. Horrela, biktimak izateari utziko diotela pentsatzen dute. Emakume hauek ez dira gizonezkoak diruditen emakumeak, baizik eta haien feminitatea bere modura askatasun osoz adieraztea erabaki duten emakumeak dira.

4.Banakotasunaren balorazioa.

Banakotasunak, pertsona bakoitzak bere gizontasuna edo feminitatea originala eta berezkoa den modu batez adierazpenari laguntzen dio.

Berdintasunerako hezkidetza zientzaren arloan: Dª Luisa Ruiz Higueras.

Sarrera

Kaixo denoi!!
Oraingo honetan lan taldeko kide bat joan zaigu eta blog-a Alazne Morales eta Maite Sola eramango dugu. Irakaskuntza funtzioko hirugarren atala aurkezten dizuegu eta honetan irakasleen egoera sozialari buruzko bi galdera planteatu ditugu, adimen anitzari eta autoestimari buruzkoak. Gero, gai honi buruzko interesgarriak iruditu zaizkigun hiru ekarpen uzten dizkizuegu. Gehigarri moduan ikaskuntza emozionalari buruzko eta autokontzeptuari buruzko bideo bi uzten dizkizuegu.

Espero dugu zuen gustokoa izatea.

mapa kontzeptuala

klik egin mindomon gure lanaren mapa kontzeptuala ikusi ahal izateko.

Gehigarriak

Internetetik saltseatzen egon gara eta interesgarriak iruditu zaizkigun bideo bi aurkitu ditugu.


1) AUTOKONTZEPTUARI BURUZKO HAUSNARKETA
























Bideo hau autokontzeptuari buruz hitz egiten du, oso interesgarria iruditu zait edozein pertsona bideo honekin identifikatu daitekeelako. Hasieran denok bideoko haritza bezala sentitzen gara, baina denborarekin gure barruan dagoen ahots hori entzuten ikasten dugu. Momentu horretara arte besteek gugandik duten kontzeptua da guk gure buruarekiko duguna, baina momentu horretan zuk zure kontzeptu propioa eraikitzen duzu. Horrela zeure burua ezagutzera ailegatuko zara eta zeure burua zaren bezala ezagutu eta onartuko duzu.

2) Aita Larramendi ikastolako esperientzia ikaskuntza emozional eta sozialaren garapenean 
























Beste bideo honi buruz esan dezakegu "Aita Larramendi" Andoaineko(Guipuzkoa) ikastola bati buruz doala. Interesgarria iruditu zait euskeraz dagoelako eta hezkuntza emozionalaren garrantziari buruz hitz egiten duelako.

talde ekarpena

ARTIKULUA:

"Depresión en los maestros"

LABURPENA:

           %50ren irakasleak urduri sentitzen dira beren ikasleen elkarbizitza arazoengati, %17a deprezioa edo estresaren erruz bajan daude eta % 80ª zirikak eta disziplina gabeko jarrerak jasan dituzte. Lehen irakasleari ez citación ematen merezi zuen garantiza. Orain gazteek helduarekiko errespetua galdu dute. Gainera umeak ez dituzte etxean kontrolatzen eta eskoletan ezin dute miraririk egin. Hezkuntza sistema berritze bat behar du eta gurasoek eta irakasleek komunikazio gehiago izan beharko lukete. Gainera autoritatearekin bakarrik hezitzeaz gain, ulermenarekin ere egin beharko litzateke. Gaur egun irakatsi eta hezitzea gero eta zailagoa da. Lehen autoritatea zen nagusi eta ia autoritaterik gabeko sistemaza pasatu gara. Akoso eskolarraren datuak %5a eta %12aren artean daude. SM elkarteak irakasleei buruz eginiko hausnarketak ,%90ª aseta dagüela adierazten du. Hala ere irazas política porrot egiten du eta horrez gain hezkuntza sistemari asko kostatzen zaio aldaketa sozialei egokitzea. Kontuan izan behar dugu hezkuntza gure gizarte kideak heziko dituel. Irakasleak egungo teknologien gainean Egon behar dira, hau da, ezagutu eta erabilibehar dituzte ikasleen formakuntzarako. Lanbide social guztiak tentsioa duten arren, irakaslearena askoz gehiago dauka hezitzen ari diren pertsonekin lan egiten dutelako. 

       
  Hezkuntza sistema malguagoa sortu beharko genuke zurruntasun hori alde batera utziz. Gainera eskola porrotaren estadistikak oso altuak dira. Esan beharra dago tecnología berreen erabilera neurtu beharko genukela. Irakasleak autoritate moral oso eskasa dauka, egungo umeak, egungo teknologietan bilatu ohi dutelako informazioa. Orduan, tecnología berreen Mungua eta autoritate tradizionalaren arteko kontraposizioa dagüela esan dezakegu. Horretaz gain, ume eta nerabeek betidanik imitatu izan dute, horretarako familiaren eta irakasleen papera erreferentziatzat hartzen dute nahiz eta gaur egun telebistak paper handia bete. Porrot eskolarra hainbat aspektuen Ermua da, ez bakarrik batena. Hezkuntza sistema hobetzeko hainbat aspektu ikutuko genituzke:

• Eskola zuzendaria profesionala izatea.
• Irakaslearen karrera gehiago zehaztu eta irizpide gehiago ematea.
• Irakasleak auto ezagutza handiagoa izatea.
• Irakasleak, atsekabeak gainditzeko informazio gehigarria izatea.
• Hezkuntzaren sistema aldatzea.

HAUSNARKETA:

           Gure iritziz irakaslearen lana egun, oso gutxi baloratzen da. Kontuan hartu beharra dago irakasleak etorkizuneko gure gizarteko kideak bere eskuen artean dituela eta bera izango dela euren formakuntzan gidatuko dituena.  Artikuluak aipatzen duen bezala irakasleengan ohikoak dira deprezioak eta autoestima faltak. Gure ustez irakasleak klasea eta ikasleak gidatu beharko lituzke eta ez alderantziz, hau da, autoritate asko erabili barik bera dela autoritatea duena azaldu eta begi biztan utzi beharko luke. Horrela, ikasleak errespetatzea  lortuko zukeen eta klase giro ona eta atsegina sortuko litzateke edukiak lantzeko eta ikasteko.

            Porrot eskolarrari buruz aipatu behar duguna da, irakasleak ikasle bat zentratua eta lan egin barik aritzen delaren susmorik txikiena badauka gurasoekin edo tutoreekin harremanetan jartzea beharrezkoa litzatekela da. Ondoren konponbidea bilatuko zuketen.

           Artikuluari erreferentzia eginez, egungo hezkuntza sistema desastre hutsa dela esan beharra dago. Hor doaz gure aburuz, sistema berritzeko eta hobetzeko hainbat aipamen:

• Teknologia berriekin lan egin baina tradizioa galdu barik, hots, liburuak, irakurketa, eskuz idaztea, eskuz margotzea…etb.
• Teknologia berriak ondo eta zentzuz erabiltzeko saioak bultzatu, ordenagailuari, telebistari, mobilari eta bideojokuei adiktoak diren umeak eta pertsonak gero eta gehiago azaltzen ari direlako.
• Klase praktikoagoagoak eta eskolaz kanpoko klaseak egitea ( orain egiten direnak baino askoz gehiago, landareak ikastean adbz, askoz hobeto lantzen eta barneratzen dira basoan eta zuzenki eurak ilusita ).
• Edukiez gain, balore normatiboak eta portaera minimo bat irakatsi ( badaude zenbait ume etxean erakusten ez dietenak ).

Lehen aipatu dugun guztia hezkuntza sistema hobetzeko ere balio du.

Bigarren ekarpena

IRAKASLEENTZAKO HEZKUNTZA EMOZIONALA


“De todos los conocimientos posibles, el más sabio y útil es conocerse a sí mismo” - William Shakespeare

Artikulu hau Zaragozan eman zen kongresu psikopedagogiko bati buruz doa. Gaurko haurrek ikasketetan duten arazoei buruz hitz egiten da eta horri zenbait soluzio eskaintzen dizkigute. Haien ustez gaurko umeen arazoak konplexuegiak bihurtzen ari dira ezarrita dagoen hezkuntza sistemarako. Orduan haurren arazoak konpontzeko hezkuntza sistema XXI. mendeko soluzioak behar ditu. 

Proposatzen duten soluzio esanguratsuena irakasleetan hezkuntza emozionala potentziatzea da. Orain arteko irakasleak formakuntza didaktikoa jasan dute eta ez psikopedagokikoa. Horrela, tutoretza ordu gehiago eman beharko ziren umeen arazoak konpontzeko eta ez materia ordu gehiago, oraingo sistemak ezartzen ari den bezala.

HAUSNARKETA

Gaur egungo irakasleak haien betebeharretan galduta daude. Horrek, haien garapen pertsonala kaltetu egiten du. Lehen egindako bigarren galderan komentatu dugun bezala, geroz eta depresio kasu gehiago  daude irakasleen artean eta hezkuntza emozionala potentziatzea soluzio bat izan daiteke, irakasle guztientzako.

Nire ustez, umeen arazoak konplexuegiak ikusten ditugu, erabiltzen dugun metodologia aproposa ez delako. Hezkuntza osoa berrikuntza bat behar du eta gaurko umeak iraganeko umekin erabilitako metodologiarekin hezitzeak ez ditu ondorio onak ekarriko. Irakasleek gaurko umeak ulertu ahal izateko denbora gehiago behar dute, eta horretarako soluzio onena tutoria ordu gehiago izatea da. Umeak desmotibaturik daude, ez dute ikasteko gogorik. Horren ondorioz irakasleek ere desmotibatu egiten dira. Irakasleak desmotibaturik badaude klase emateko saiakerak egiten dituzte baina ez dute gogorik, gauza bati ematen diozun esfortsua errekuperatzen ez baduzu desmotibatu egiten zarelako. Azkenean, irakasleek egoera honi errendituko dira edo kontrako aldetik, gogor arituko dira ikasleekin. Horren ondorioz, errenditzen badira ikasleek klaseko buruak bihurtzen dira eta oso gogor aritzen badira ikasleek buruz ikasten dituzte kontzeptuak baina errealitatean ez dute ezer ikasten.

Horrekin esan nahi dudana da. gaurko metodologia berritu behar dela. TIC-ak erabili eta irakasteko teknika berriak frogatu behar dira(hezkuntza emozionala garatu), ikasle eta irakasleen egoera kaskarra hobetzeko. Funtsezkoena ikaslearen motibazioa berreskuratzea da; eskolarekin eskurtsio gehiago antolatu(adimen naturala garatu), eskolan instrumentu musikal bat jotzera behartu(Finlandia emaitza onak ematen duen teknika da), etab. Hau da, gaur egungo hezkuntza eskola paidozentrista da. Beraz, haurra ikasten irakasten badiogu eta horrekin motibatzea lortzen badugu orduan guztion zoriontasuna lortuko dugu.